برای نصب ویندوز ۱۱ ابتدا به یک فلش حداقل ۸ گیگابایتی و فایل ISO ویندوز نیاز دارید. با استفاده از ابزارهایی مثل Rufus میتونید فلش رو بوتیبل کنید؛ کافیه فایل ISO رو انتخاب کرده و روی گزینه Start بزنید تا فلش آماده نصب بشه. پیش از این کار حتماً از اطلاعات مهم فلش بکآپ بگیرید چون تمام محتوای قبلی پاک میشه. دانلود فایل ISO هم حتماً باید از سایت رسمی مایکروسافت انجام بشه تا از سلامت و اصالت فایل نصبی مطمئن باشید.
بعد از آماده شدن فلش، سیستم رو خاموش کرده و با فلش متصل، دوباره روشن کنید و وارد منوی بوت (معمولاً با کلید F12 یا Esc) بشید تا بوت از فلش رو انتخاب کنید. در محیط نصب، پارتیشن موردنظر برای نصب ویندوز رو انتخاب کرده و مراحل رو طبق دستورالعمل روی صفحه ادامه بدید. توجه کنید که نصب روی پارتیشن اشتباه باعث پاک شدن اطلاعات همون درایو میشه، پس قبل از نصب حتماً از فایلهای مهم روی درایو اصلی هم نسخه پشتیبان تهیه کنید.
بعد از اتمام نصب، حتماً درایورهای سیستم مخصوصاً کارت گرافیک و شبکه رو از سایت رسمی سازنده لپتاپ یا مادربرد بهروزرسانی کنید. فعالسازی ویندوز و بررسی بهروزرسانیهای امنیتی از طریق Windows Update هم از مراحل مهم بعد از نصبه. اگر با سیستمهای قدیمیتر کار میکنید، پیش از نصب حتماً سازگاری سختافزار با ویندوز ۱۱ (مثل نیاز به TPM 2.0) رو بررسی کنید.
اگر سیستم فلش بوتیبل رو شناسایی نمیکنه، معمولاً باید تنظیمات Secure Boot یا حالت بوت (UEFI یا Legacy) در بایوس بررسی و متناسب با نحوه ساخت فلش تنظیم بشه. پیغام خطای عدم پشتیبانی از TPM 2.0 هم یکی از رایجترین مشکلات نصب ویندوز ۱۱ روی سیستمهای قدیمیتره که راهحلهای غیررسمی برای دور زدن اون وجود داره، اما استفاده از این روشها ممکنه روی پایداری و امنیت سیستم تاثیر بذاره.
اگر سیستم شما از قبل ویندوز ۱۰ داره و فقط میخواید به ویندوز ۱۱ ارتقا پیدا کنید، میتونید بدون نیاز به فلش بوتیبل، مستقیماً از طریق Windows Update این کار رو انجام بدید که فایلها و برنامههای نصبشده رو هم حفظ میکنه. اما نصب کامل با فلش که در این مقاله توضیح داده شد، برای مواردی که سیستم مشکل نرمافزاری جدی داره یا میخواید یک نصب تمیز و بدون فایلهای اضافی داشته باشید، گزینه بهتریه. در نصب تمیز، حتماً از تمام فایلهای مهم روی درایو سیستم پیش از شروع بکآپ بگیرید چون این نوع نصب معمولاً درایو اصلی رو کاملاً فرمت میکنه. نسخههای مختلف ویندوز ۱۱ (مثل Home و Pro) هم تفاوتهایی در امکانات مدیریتی و امنیتی دارند، به همین دلیل پیش از تهیه لایسنس بهتره نیاز واقعی خودتون رو بر اساس کاربرد سیستم (شخصی یا اداری) بررسی کنید.